Οι Έλληνες των παροικιών και των Παραδουνάβιων ηγεμονιών
"Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αρκετοί Έλληνες έφυγαν από τη γενέτειρά τους και μετανάστευσαν, είτε εξαιτίας των πολέμων είτε για οικονομικούς λόγους, σε άλλες περιοχές.
Εκεί δημιούργησαν νέες κοινότητες , τις παροικίες."
Ιστορία, ΣΤ΄, Κεφάλαιο 6, Β΄Ενότητα
Στέλλα - Έφη
ΚΛΙΚ για προβολή παρουσίασης
Οι δάσκαλοι του γένους
"Δάσκαλοι του γένους ονομάζονται οι μορφωμένοι Έλληνες που κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας συνέβαλαν, με την προφορική διδασκαλία τους ή με τα κείμενά τους, στην καλλιέργεια της ελληνικής παιδείας."
"Η σταδιακή παρακμή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας έδωσε τη δυνατότητα στους υπόδουλους Έλληνες, να αναπτύξουν οικονομική δραστηριότητα, κυρίως εμπορική και να πλουτίσουν από αυτήν. Οι εμπορικές σχέσεις με τη Δύση τους έφεραν σε επαφή και με τις επαναστατικές ιδέες του τέλους του 18ου αιώνα στη Δυτική Ευρώπη."
«Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν
να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον κι είναι θλιβερή πια η
ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι»!
Γ. Σεφέρης
Για μια ακόμη φορά το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ μας παρέχει εικόνες και πληροφορίες από εποχές και γεγονότα που σφράγισαν την ιστορία του τόπου μας.
Πολύτιμο το υλικό που παρέχεται στο Ψηφιακό Σχολείο και συγκεκριμένα
"Πολλοί ήταν οι Έλληνες που αντιστάθηκαν στην Οθωμανική κυριαρχία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι Κλέφτες , που ζούσαν συνήθως στα βουνά. Αλλά και οι Αρματολοί, παρόλο που διορίζονταν από τους Τούρκους, συχνά βοηθούσαν τους κλέφτες. "
Βιβλίο Ιστορίας. Στ΄Δημοτικού , σελ. 40
Επιμέλεια μαθήματος : Χρυσάνθη - Νικολέτα
ΚΛΙΚ για προβολή παρουσίασης
Για άκου τώρα κι αυτά και προσπάθησε να απαντήσεις στις παρακάτω ερωτήσεις:
Μάνα μου, τα- μάνα μου, τα κλεφτόπουλα
Τρώνε και τραγουδάνε, άιντε, πίνουν και γλεντάνε
Μα ΄(έ)να μικρό, μα ΄να μικρό κλεφτόπουλο
Δεν παίζει, δε γελάει, ούτε πίνιε ούτε γλεντάει
Μόν΄ τ΄ άρματα, μον΄τ άρματα του κοίταζε
Του ντουφεκιού του λέει, γειά σου, Κίτσο μου λεβέντη
Πολλές φορές, πολλές φορές με γλίτωσες
απ΄του εχθρου τα χέρια τα σπαθιά και τα μαχαίρια
Μαύρη μωρέ μαυρη ειν' η ζωή που κάνουμε (2)
Εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες (2)
Ολη μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο (2)
όλη μερούλα πόλεμο το βράδι καραούλι (2)
με φό- μωρέ με φόβο τρώμε το ψωμί(2)
Με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε (2)
Ποτέ μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε (2)
ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.
1. Ποια στοιχεία παίρνουμε για την καθημερινή ζωή των κλεφτών;
2.Προσπάθησε να περιγράψεις τα συναισθήματα των κλεφτών που αναφέρονται στα παραπάνω δημοτικά.
3. Πώς ονομάζονται τα δημοτικά τραγούδια που αναφέρονται στη ζωή των κλεφτών; Έχεις κάποιο άλλο να μας προτείνεις;
Υπόθεση Ένας νεαρός δάσκαλος, ο Άρης, αναλαμβάνει την έκτη τάξη σ' ένα δημοτικό
σχολείο της Αθήνας. Ανάμεσα στους μαθητές του, διακρίνει τον Λευτέρη,
που σχεδόν δεν μπορεί να διαβάσει και γενικά αδυνατεί να παρακολουθήσει
την πρόοδο των υπολοίπων παιδιών. Ο Άρης διαπιστώνοντας ότι ο μικρός
έχει απομονωθεί από τους συνομηλίκους του και ότι δεν είχε καμία
υποστήριξη από τους προηγούμενους δασκάλους του αλλά ούτε και από το
σπίτι του, αποφασίζει να τον βοηθήσει πρακτικά και ηθικά. Τα πράγματα
δείχνουν να πηγαίνουν καλά μέχρι την στιγμή που κατά την απουσία του
Άρη, ο Λευτέρης θα βρεθεί αντιμέτωπος με την αγριότητα και τον κυνισμό
μικρών και μεγάλων.
"... Το όνειρό του, από τότε, δεν ήτανε να γίνει, όπως θέλανε άλλα παιδιά, αξιωματικός ή μηχανικός, μα σταθμάρχης. Ονειρευότανε τον εαυτό του σταθμάρχη στον κεντρικό σταθμό της πρωτεύουσας, με τη σκούρα, μπλε στολή, με τα σιρίτια στα μανίκια, κι ένιωθε μεγάλη συγκίνηση..."
Απόσπασμα από το διήγημα του Αντώνη Σαμαράκη : "Σ΄ένα συνοριακό σταθμό"
Η τρέχουσα διοικητική διαίρεση της Ελλάδας διαμορφώθηκε από το πρόγραμμα «Καλλικράτης» (επισήμως Ν.3852/10) και ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2011. Σύμφωνα με αυτήν, η χώρα διαιρείται σε επτά αποκεντρωμένες διοικήσεις, δεκατρείς περιφέρειες και 325 δήμους. Οι περιφέρειες και οι δήμοι είναι αυτοδιοικούμενα νομικά πρόσωπα, δηλ. οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία ανάμεσα στους μόνιμους εγγεγραμμένους κατοίκους.
Πρωτοβάθμιος οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) είναι ο δήμος. Διοικείται από δήμαρχο και δημοτικό συμβούλιο που εκλέγονται κάθε 5 έτη με καθολική ψηφοφορία. Κάθε δήμος χωρίζεται σε διαμερίσματα με την επίσημη ονομασία «δημοτικές ενότητες» και αυτές με τη σειρά τους σε «κοινότητες». Οι τελευταίες διαθέτουν δικά τους συμβούλια, ο ρόλος αυτών όμως είναι συμβουλευτικός και δεν μπορούν να λάβουν αποφάσεις.
Δευτεροβάθμιος ΟΤΑ είναι η περιφέρεια, η οποία αντιστοιχεί σε μία ευρεία γεωγραφική περιοχή της χώρας. Διοικείται από περιφερειάρχη και περιφερειακό συμβούλιο
που εκλέγονται κάθε 5 έτη με καθολική ψηφοφορία ανάμεσα στους
εγγεγραμμένους των δήμων που υπάγονται στην περιφέρεια. Κάθε περιφέρεια
διαιρείται σε «περιφερειακές ενότητες», οι οποίες συνήθως συμπίπτουν με τους νομούς. Κάθε περιφερειακή ενότητα διαθέτει δικό της αντιπεριφερειάρχη που προέρχεται από το συνδυασμό του περιφερειάρχη.
Δύο ή περισσότερες περιφέρειες (ή μόνο μία στην περίπτωση της Αττικής και της Κρήτης) θα συγκροτούν έναν τρίτο βαθμό, την αποκεντρωμένη διοίκηση. Αυτή δεν αποτελεί θεσμό αυτοδιοίκησης, αφού ο επικεφαλής της (με τον τίτλο «γενικός γραμματέας») διορίζεται από την κυβέρνηση
και συγκεντρώνει όλες τις αποφασιστικές αρμοδιότητες, το δε συμβούλιό
της, στο οποίο συμμετέχουν οι οικείοι περιφερειάρχες και εκπρόσωποι των
τοπικών ενώσεων δήμων, έχει κυρίως συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Εξαίρεση σε όλα τα παραπάνω αποτελεί το Άγιο Όρος, το οποίο αποτελεί μεν ελληνικό έδαφος, αλλά αυτοδιοικείται με τους δικούς του θεσμούς βάσει του Καταστατικού Χάρτη του 1924.
Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες,
βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και
είπε:
-Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα, Κύριε, αλλά δε νομίζω ότι θα δουλέψει!
Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για
να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει.
Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια
μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές
πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει
με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του
δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να
ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να
επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε
κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει
έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα
καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε
επιτύχει.
Έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της.
-Εδώ υπάρχει μια διαρροή, είπε.
-Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο.
-Δεν είναι διαρροή, είπε ο Θεός. Είναι ένα δάκρυ.
-Και σε τι χρησιμεύει;
-Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια.
-Είστε μεγαλοφυΐα ,είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά...
.JPG)
