"Τα "Ματωμένα Χώματα" τα είπαν "βιβλίο της σύγχρονης
Εξόδου του μικρασιατικού Ελληνισμού". Τα είπαν "σεισμική δόνηση".
Μυθιστόρημα που "Τσούζει. Ζεματάει. Κάει. Τιμωρεί. Έχει ψυχή ανθρώπινη.
Οργή λαού. Πόνο εθνικό". "Κάστρο σωστό λόγου, ενάντια στον καιρό, τη
λησμονιά και το ψέμα". Τα "Ματωμένα Χώματα" εκδόθηκαν το 1962.
Μεταφράστηκαν σε μια σειρά χώρες, Γαλλία, Σοβιετική Ένωση, Ουγγαρία, σε
όλα τα Βαλκάνια κλπ. Στην Τουρκία είχαν συγκλονιστική απήχηση. "Μέσα
στην επική ατμόσφαιρα του βιβλίου αυτού, που είναι ένα είδος "Πολέμου
και Ειρήνης" της Ελλάδας - γράφει ο Οίκος Σάντερ - αντί να
αναζωπυρώνεται το μίσος, ζωντανεύει το ανθρώπινο δράμα όλων μικρών λαών
που σφαγιάζονται στο βωμό των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων."
"Το διάβασα σε μια νύχτα - γράφει ο πρόεδρος του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Πόλης, Ερτογρούλ Σοϋσάλ - κι έχυσα δάκρυα και για τους δυο λαούς μας. Ωραίο βιβλίο, απόλυτα έντιμο σαν όλα τα μεγάλα έργα. Οι διανοούμενοί μας το υποδέχτηκαν με αληθινό ενθουσιασμό".
"Το διάβασα σε μια νύχτα - γράφει ο πρόεδρος του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Πόλης, Ερτογρούλ Σοϋσάλ - κι έχυσα δάκρυα και για τους δυο λαούς μας. Ωραίο βιβλίο, απόλυτα έντιμο σαν όλα τα μεγάλα έργα. Οι διανοούμενοί μας το υποδέχτηκαν με αληθινό ενθουσιασμό".
 |
| ΚΛΙΚ Ο Κιρκιντζές βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, σε πλαγιά του βουνού Ovacık Dağ, κοντά στην αρχαία Έφεσο. Είναι άγνωστο πότε ακριβώς ιδρύθηκε, πάντως το χωριό υπήρχε ήδη κατά το 18ο αιώνα. Στα τέλη του 19ου αιώνα στον Κιρκιντζέ κατοικούσαν χριστιανοί ορθόδοξοι και λίγοι μουσουλμάνοι. Οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν ντόπιοι και ασχολούνταν με τη γεωργία.  |
 | |
| ΚΛΙΚ για μετάβαση στη σελίδα του ΙΜΕ (Φωτοθήκη) |
Βαλκανικός Πόλεμος(1912)
Μετά
τη προηγηθείσα συμμαχία των Βαλκανικών κρατών, (Σερβία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα,
και Βουλγαρία), στις 30 Σεπτεμβρίου του 1912 οι βαλκανικές αυτές χώρες έστειλαν
συλλογικά τελεσίγραφο στην Τουρκία με το οποίο ζητούσαν την διασφάλιση της
αυτονομίας των εθνικών μειονοτήτων τους, που ζούσαν στο έδαφός της. Η Τουρκία
όπως ήταν φυσικό απέρριψε το τελεσίγραφο αυτό
Πρώτος Παγκόσμιος
Πόλεμος(1914)
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, επίσης
γνωστός ως ο Μεγάλος Πόλεμος , όπως λεγόταν πριν το ξέσπασμα του
Δεύτερου Πολέμου, ήταν μια γενικευμένη σύγκρουση των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων που
διήρκεσε από τον Αύγουστο του 1914 ως τις 11 Νοεμβρίου 1918. Στην ουσία αν και ήταν μία μεγάλη ενδοευρωπαϊκή διένεξη
με τα κύρια μέτωπα στη Γηραιά Ήπειρο, η επέκτασή της ωστόσο και στη περιφέρεια,
με ενεργό συμμετοχή αποικιακών στρατευμάτων με την εμπλοκή ακόμα και
αμερικανικών προσέδωσαν τελικά την έννοια του παγκόσμιου.
Στέλλα
ΠΕΡΙΛΗΨΗ 1ου
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
(Έφη)
Ο
Μανώλης είναι ένα παιδί που μένει στον Κιρκιτζέ της Τουρκίας.Η μητέρα του
γέννησε 14 παιδία αλλά τα 7 πέθαναν στη γέννα.Τα παιδιά που επέζησαν είναι η
Σοφία που ήταν η μεγαλύτερη, ο Πανάγος,ο Γιώργης,ο Κώστας,ο Σταμάτης,ο Μιχάλης
και ο Μανώλης.Ο πατέρας του δεν του φερόταν καλά και συνέχεια τον έδερνε ενώ η
μητέρα του τον υποστήριζε σε κάθε του κίνηση.Από τα αδέλφια ξεχώριζε τον Γιώργη
γιατί πάντα συμφωνούσε μαζί του.Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων του Κιρκιτζέ
ήταν αγρότες, βοσκοί, είχαν καφενεία, κτηνοτρόφοι, έμποροι, ψαράδες και
πλανόδιοι πωλητές. Οι γυναίκες έκαναν τις δουλειές του σπιτιού. Αυτές
διαχειρίζονταν τα χρήματα και ήταν ίσες με τους άνδρες. Οι Τούρκοι είχαν
φιλικές σχέσεις με τους Έλληνες. Όταν αυτοί κατέβαιναν στην αγορά, στον
Κιρκιτζέ οι Έλληνες τους υποδέχονταν με χαρά. Τους φιλοξενούσαν στα σπίτια τους
και μίλαγαν ο ένας με τον άλλο.
(Τάσος)
Στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφεται η ζωή του Μανώλη
Αξιώτη,ο οποίος περνάει φτωχικά χρόνια την εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Έχει έναν πατέρα εργατικό όμως σκληρό και μία μητέρα τρυφερή που συνήθως
μαλώνει με τον άντρα της για διάφορα θέματα. Ο Μανώλης έχει εφτά αδέλφια από τα
οποία ξεχωρίζει το Γιωργή και τη Σοφία. Η
οικογένεια αυτή ζει ψηλά στο βουνό στο χωριό Κιρκιντζέ της Μικράς Ασίας.
Είναι ένα χωρίο με συμπαθητικούς κατοίκους. Το τραγούδι είναι η παρηγοριά τους.
Το χωρίο αυτό είναι κοντά στην Έφεσο και δεν έχει Τούρκους. Οι κάτοικοι του
Κιρκιντζέ έχουν καλές σχέσεις με τους Τούρκους με τους οποίους κάνουν εμπόρια
και συναλλαγές.
(Στεφανία)
Τα παιδιά της
πολύτεκνης οικογένειας ήταν αρκετά στερημένα από υλικά αγαθά , αλλά
και την αγάπη του πατέρα. Ο πατέρας τους ήταν
αρκετά αυστηρός αλλά και εργατικός. Η μητέρα τους ήταν υπομονετική και δεν τολμούσε να πει κουβέντα . Τα
μεγαλύτερα αδέλφια δούλευαν σκληρά στα χωράφια, βοηθούσαν τον πατέρα ενώ η
αδελφή τους βοηθούσε στο σπίτι.
Το χωριό που ζούσαν ήταν εύφορο και οι άνθρωποι
ήταν χαρούμενοι. Έπαιρναν μέρος σε πανηγύρια , διασκέδαζαν και
βοηθούσαν ο ένας τον άλλο . Ο δάσκαλος
του χωριού ήταν αρκετά μορφωμένος , μιλούσε αρχαία και προκαλούσε ενδιαφέρον στους ανθρώπους. Γύρω από το
χωριό υπήρχαν Τούρκοι , ήταν φιλικοί με τους κατοίκους του χωριού και καθημερινά πουλούσαν και αγόραζαν
προϊόντα στην αγορά.
